IJzer in de bodem en plant

 

Spoorelement / storend element

De beoordeling van ijzer is ongeveer gelijk aan die van mangaan. Bij lagere pH en hoge grondwaterstand, of bij slechte afvoer van water kan het gehalte actief ijzer stijgen. Door aan een betere waterafvoer te werken en de pH te normaliseren kan een groot deel van dit (schadelijke) mobiel ijzer worden vastgelegd. Een te hoog gehalte actief ijzer of aluminium legt fosfaat vast in een voor de plant onbereikbare vorm. Daarnaast zorgt concurrentie tussen ijzer en bijvoorbeeld koper dat laatstgenoemde weer slechter wordt opgenomen door de plant. Sommige gronden bevatten bijvoorbeeld veel ijzeroer. Wanneer de grond voldoende belucht en ontwaterd is, zal het ijzergehalte op deze ijzerrijke gronden vrij normaal zijn en geen fosfaatfixatie veroorzaken. Het totaal ijzergehalte speelt dan slechts een ondergeschikte rol. Een perceel met een zwakke kalktoestand of dat lijdt aan wateroverlast heeft vrijwel altijd een hoger mobiel ijzergehalte. Voor de beoordeling van het ijzercijfer wordt verwezen naar de analyselijst.

Concurrentie tussen spoorelementen

Een hoog ijzergehalte kan de opname van bijvoorbeeld koper negatief beïnvloeden. Een koperbemesting heeft dan beperkt zin, maatregelen om het ijzergehalte te beperken des te meer.  Een hoog mangaan-, koper- of zinkgehalte kan door concurrentie zorgen voor een lage ijzeropname in de plant. Een hoog fosfaatgehalte kan evenwel ook de opname door de plant van spoorelementen zoals ijzer blokkeren. IJzergebrek kan het eerst worden verwacht in: lu­pine, rodondendrons, azalea's, heide, camelia, zuurminnende eucalyptus, framboos, zwarte bessen.

Cyclamen, begonia, sommige chrysantensoorten, geranium, gerbera, gloxinia, lelies, anjers, petunia's, primula, roos, liguster, spirea en jeneverbes en tevens de groenten bloemkool, spruiten en tomaten ontwikkelen ook gemakkelijker ijzergebrek. Bij fruit zijn in afnemende gevoeligheid voor ijzer de volgende gewassen: perzik > peer geënt op kweepeer > rode en zwarte bes > pruim > kweepeer > appel > peer geënt op seedlings > abrikoos > en kers als minst gevoelige uit deze reeks.

Ook druiven zijn gevoelig voor ijzergebrek, vooral de rassen Muscat Ottonel, Traminer en Bouvier.

IJzerchelaten:
Om opneembaar ijzer te doseren, welke een langere tijd actief blijft in de grond, zonder te worden vastelegd, worden veelal ijzerchelaten gebruikt. De bodem- pH beperkt de werking van ijzerchelaten. Hieronder is weergegeven in welk pH bereik de volgende ijzerchelaatsoorten werkzaam zijn.
Fe EDDHA in de range  pH 3 - pH 10
Fe DTPA    in de range  pH 1.5 - pH 7.5
Fe HEDTA  in de range  pH  1.5 -pH  7
Fe EDTA    in de range  pH 1.5 - pH 6.5

Laatst gewijzigd: 20/10/2015
Koch - Eurolab
Postbus 21
7400 AA DEVENTER
0570-502010
info@eurolab.nl
Sitemap
Bookmark deze pagina
© Copyright 1997-2016, Koch - Eurolab